HEMEN OKU
Tadı Kıvamında: Enginar Pate

Tadı Kıvamında: Enginar Pate

Enginar mevsimi açıldı açılalı aklımda. Ama bir türlü fırsat olmuyordu.

Çünkü buraya koyduğum yemekleri hava kararınca yapamıyorum. Yaptıktan hemen sonra fotoğraflamam lazım ya, ondan. Önceleri yapay ışıkta çekmeye çalıştığım yemek fotoğrafları oldu. Ama şimdi geriye dönüp baktığımda, o yemeklere haksızlık ettiğimi düşünüyorum. Güzelliklerini yeterince yansıtamamışım.

Artık eminim. Tek ihtiyacım olan güneş. Güneş yoksa olmaz.

Çünkü güneş varsa, gerçek ışık var. Gerçek ışık varsa, fotoğraf. Fotoğraf olacaksa yemek yaparım. Fotoğrafı olan yemeği yazarım.

Peki bu enginar nasıl olmalı? Alanur Usta’yla laflıyoruz. Dükkanda da gayet güzel yapılan pateyi öneriyor. Hem inanılmaz kolay, hem inanılmaz lezzetli. Aklıma yatıyor, enginarı sürülebilecek bir kıvama getirmek mantıklı ama bir sorun var. Enginar pate yaparım yapmasına da dışarıdan bakınca yaptığımın enginar olduğuna dair hiçbir gösterge yok. Bu yüzden fotoğrafı için minik enginarlar bulmalıyım. Eve gelirken yollardaki enginar tezgahlarına bakıyorum. Hepsi kafam kadarlar, kadraja nasıl sığacaklar?

Neyse ki imdadıma yine fikrin sahibi yetişiyor. Bana birkaç minik enginar buluyor. Artık yapmasam olmaz, güneşi yakalamam lazım.

Tarif öylesine kolay ki malzemeleri bile bir elin parmakları kadar. Enginar, labne, zeytinyağı, limon, tuz ve karabiber. Acaba kaçınız gerçekten beş malzeme mi var diye saydı? Ben olsam kesin sayardım. Aa bir de şeker var, onu sonradan ilave ettim. Yani neredeyse bir elin parmakları kadar diyerek toparlayayım. Üzerime gelmeyin.

Enginarları kabaca böldüm. Önceden biraz su koyup altını açtığım tencereye attım. Biraz tuz, biraz limon. Haşlandılar. Bıçakla kontrol ettim. Çok yumuşak olmamışlardı ama elimle ezebilirdim. Ezmedim ama yapabileceğimin farkındalardı. Kıvam böyle olmalıydı. Tencereden aldım, biraz soğumaya bıraktım. Sonra rondoya koydum. Bir güzel çektim. Ardından labne, zeytinyağı ve karabiber. Çekmeye devam. En son da labne ve limonun keskinliğini yumuşatmak için birazcık şeker. Bitti.

Kıvamı pürüzsüz, enginarı kalbinden yakalamışız. Tek başına kaşık kaşık yersin, bir davet verir büfeye koyarsın, belki de bir bonfileye yatak yaparsın. Her şey olur.

Vallahi.

Olmazsa Olmaz:

Enginar Pate; 5 adet (450gr) enginar, 70gr labne, 15gr zeytinyağı, çeyrek limon, 5gr tuz, birkaç tur değirmen karabiber, bir tutam şeker.

Enginar mevsimi açıldı açılalı aklımda. Ama bir türlü fırsat olmuyordu. Çünkü buraya koyduğum yemekleri hava kararınca yapamıyorum. Yaptıktan hemen sonra fotoğraflamam lazım ya, ondan. Önceleri yapay ışıkta çekmeye çalıştığım yemek fotoğrafları oldu. Ama şimdi geriye dönüp baktığımda, o yemeklere haksızlık ettiğimi düşünüyorum. Güzelliklerini yeterince yansıtamamışım. Artık eminim. Tek ihtiyacım olan güneş. Güneş yoksa olmaz. Çünkü güneş varsa, gerçek ışık var. Gerçek ışık varsa, fotoğraf. Fotoğraf olacaksa yemek yaparım. Fotoğrafı olan yemeği yazarım. Peki bu enginar nasıl olmalı? Alanur Usta’yla laflıyoruz. Dükkanda da gayet güzel yapılan pateyi öneriyor. Hem inanılmaz kolay, hem inanılmaz lezzetli. Aklıma yatıyor, enginarı sürülebilecek bir kıvama getirmek…

Review Overview

User Rating: 3.93 ( 4 votes)
0

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*