HEMEN OKU
Ortadoğu’nun Kalbinden: Humus

Ortadoğu’nun Kalbinden: Humus

Erman girer.

Nohutu oldum olası severim. Hele ki humusta, bir başka severim. Tahinle olan uyumları, hafiften hissettiğimiz sarımsak ve kimyonla daha çekici bir hal alır. Limonla canlanan nohut püresi, zeytinyağıyla kıvamlanır. İlk lokmada tüm damağınızı kaplayan bir dalga gibi gelir önce, sarıp sarmalar. Çok kalmaz. Giderken tüm karakteristik özelliklerinden bir buket bırakır ama. Nohutu, tahini, sarımsağı, kimyonu, limonu, zeytinyağını hisseder, az sonra kaybedeceğinizi bildiğiniz için korkarsınız. Sonra tamamen gider. Özlersiniz. Bir lokma daha dersiniz, sonra biraz daha. Alışırsınız fark etmeden. Hep olsun istersiniz. Hep kalsın. Evet, hala humustan bahsediyorum.

Nedense her yerde farklı yapıyorlar. Herhalde standartı olmayan yiyecekler listesi yapılmış olsaydı humus en üst sıralarda yer alırdı. Kimi limonu abartıyor, kiminde sarımsak olmuyor. Kiminin kıvamı çok akışkan olurken, kimi boğaza yapışıp kalıyor. Ben bugün size, kendi zevkime göre en ideal tarifi vermeye çalışacağım. Bunu yaparken tüm malzemeleri önüme koydum ve azar azar ekleyerek olmam gereken noktaya vardım. Benim için budur. Yine de damak tadınıza göre değişimler yapabilirsiniz elbette.

Nohutları bir gün önceden hacminin en az iki katı sıcak suda beklemeye bırakarak başlıyoruz. Bu süre zarfında nohutlar suyu çekerek hacimlenecek ve ikinci aşama olan haşlamaya hazır hale gelecekler. Sonra suda beklettiğimiz nohutları iyice yumuşayana kadar haşlıyoruz. Nohutları yeterince haşlanmadan ateşten alırsak, püre yapma aşamasında bu seçimimizden ötürü pişmanlık yaşayabiliriz. Parmaklarımızın arasında kolaylıkla ezebileceğimiz bir kıvama gelsinler.

Şu an okuduğunuz tariften yaklaşık 2 kilo humus çıkıyor. 760gr nohutu rondoda, blenderda ya da kol kası yapma arzusundaysak elde püre haline getiriyoruz. Bunun için nohutu haşladığımız sıcak sudan da faydalanıyoruz ki kıvamı çok katı olmasın ve kolay püre haline gelebilsin. Sonra elde ettiğimiz nohut püresini süzgeçten geçiriyoruz. Bu işlem sonucunda elimizde pürüzsüze yakın, güzel kıvamlı bir nohut püresi kalıyor. Nohut püresi, tarifin sonunda humusta görmek istediğimiz kıvamdan daha katı olmalı çünkü içine sıvıları ekledikçe inceleceğini hesaba katmalıyız. Tartıyorum: 1600gr. Buradan, kullanabilecek durumda olduğum nohutun, orijinalinin 2,1 katı olduğunu da görmüş oluyorum. Bundan sonra humus yapmak istediğimde, finalde görmek istediğim miktar için en baştan doğru ölçüde kuru nohut kullanabileceğim. Aman ne şahane değil mi? Her şey bitmiş, bir bu kalmıştı. Pardon, devam edelim.

Zaten humus yaparken asıl mesele nohutu püre haline getirmekti. Onu hallettik. Geriye damak tadımıza göre ayarlamaları yapmak kaldı. Kullanacağımız zeytinyağının bir bölümüyle 3 diş sarımsağı, nohutu püre yaptığımız rondo veya blenderda çekiyoruz. Sonra nohut püresine ekliyoruz. Hemen ardından tahini ekleyip iyice harmanlıyoruz.

Ardından her biri yaklaşık 180gr’lık 3 limonu sıkıyorum. 82gr limon suyu elde ediyorum. Benim limonlar verimsiz çıkmış, çünkü normalde limonun ağırlığının %30’unun su olması gerekir. Bende ise oran %15, herhalde kabukları kalındı. Bu yüzden bence siz 3 limon olarak varsayım yapmayın çünkü bazı limon susuz olur, gereken miktarı elde edemezsiniz. Bazı limon küçük olur, daha fazla gerekir. En iyisi, bir mutfak tartısı edinmek. Ben bulaşık makinesiz yaşayabilirim ama mutfak tartısız, asla.

Limonu da ekledikten sonra tuzu, paprikayı ve kimyonu ilave ediyoruz. Sonra da henüz kullanmadığımız zeytinyağını. Tadına bakıyoruz. Burada alacağımız tat, humusun tadı. Humusun gerçek lezzeti ise, en az 1 saat sonra tüm tatlar birbirine geçtikten, kokuları harmanlandıktan, her şey bir bütün olduktan sonra ortaya çıkacak. Tat ve lezzet arasındaki farka değinen eski bir yazım da şurada. Merak eden olursa bakabilir. Yani sonuçta yemek için biraz beklememiz gerekecek. Ne de olsa güzel şeyler zaman alır.

Humusu ısıtarak servis etmek istersek, tavada biraz çevirdikten sonra üzerine az miktarda pul biberli tereyağı ilavesiyle bitirebiliriz. Ben öyle yaptım.

Erman çıkar.

Olmazsa Olmaz:

Humus; 760gr nohut, 150gr tahin, 140gr zeytinyağı, 82gr limon suyu, 11gr sarımsak, 6gr kimyon, 3gr paprika, 10gr tuz.

Erman girer. Nohutu oldum olası severim. Hele ki humusta, bir başka severim. Tahinle olan uyumları, hafiften hissettiğimiz sarımsak ve kimyonla daha çekici bir hal alır. Limonla canlanan nohut püresi, zeytinyağıyla kıvamlanır. İlk lokmada tüm damağınızı kaplayan bir dalga gibi gelir önce, sarıp sarmalar. Çok kalmaz. Giderken tüm karakteristik özelliklerinden bir buket bırakır ama. Nohutu, tahini, sarımsağı, kimyonu, limonu, zeytinyağını hisseder, az sonra kaybedeceğinizi bildiğiniz için korkarsınız. Sonra tamamen gider. Özlersiniz. Bir lokma daha dersiniz, sonra biraz daha. Alışırsınız fark etmeden. Hep olsun istersiniz. Hep kalsın. Evet, hala humustan bahsediyorum. Nedense her yerde farklı yapıyorlar. Herhalde standartı olmayan yiyecekler listesi yapılmış…

Review Overview

User Rating: Be the first one !
0

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*